niedziela, 26 sierpnia 2012

Mocowanie karabinu kawalerii

Zdaje się, że zakończyłem poszukiwanie mocowania karabinu kawaleryjskiego. Załączona rycina pochodzi od przyjaciela z Facebooka. Karabin wisi na pasie przypiętym do szyny, lufa umocowana jest w skórzanym strzemieniu. Powodzenia.

piątek, 24 sierpnia 2012

Stawka żywieniowa


Żołnierska strawa. 

W okresie tworzenia polskiej kawalerii w 1807 roku na dzienną racje żywności składało się:

-  pół funta mięsa, pół kwaterki kaszy lub grochu, albo kwarty ziemniaków, funt chleba, trochę słoniny i kieliszek wódki.

W kawalerii Xięstwa Warszawskiego w 1809 roku jadłospis żołnierza przewidywał:

-  na śniadanie - pół kwaterki wódki (sic!!!!!) i kawał chleba,

-  na obiad – zupa, pół funta gotowanego mięsa z jarzynami oraz pół kwaterki piwa,

-  na kolację – kluski lub kasza oraz pół kwaterki piwa.

środa, 20 czerwca 2012


Kapusta legionowa.

Naturalna potrawa wojskowa . Łatwo dostępna , uprawiana powszechnie w Italii.

Składniki (na 4-6 porcji):

1 główka młodej kapusty (po obraniu ok. 1kg)

2 małe młode marchewki (niekoniecznie)

1-1½ szklanki wytrawnego wina

sól, pieprz

2-3 łyżki posiekanego koperku

zasmażka:
2-3 łyżki mąki pszennej

2-3 10 dkg. słoniny



Kapustę oczyścić, wypłukać w potoku, następnie podzielić na ćwiartki . Kroimy grubo bo dłużej daje poczucie sytości i jest co ugryźć, marchew przygotować podobnie.

Do kociołka wlewamy odrobinę wody, wsypujemy pokrojone kapustę z marchewką można dodać świeżej pokrojonej cebuli. Resztę dodajemy w zależności od zasobności spiżarni. Jeżeli gotujemy jako dodatek do mięsiwa wystarczy składników poza przyprawami. Natomiast jeżeli to ma być główny posiłek to dobrze wrzucić mięso pokrojone w bardzo drobną kostkę(aby się szybko ugotowało).

W obu sytuacjach zasmażkę przygotowujemy ze słoniny stopionej na gorącej patelni( lub każdy tłuszcz jaki jest pod ręką), na którą wsypujemy mąkę jaka jest, najlepiej pszenną. Cały czas mieszamy drewniana łyżką. Do uzyskania złotego koloru. Wtedy należy podlać wywarem z kapusty i podgotować 15 min do bulgotania. Uzyskując konsystencję śmietany świeżej.

Dodać zasmażkę do kapusty wymieszać i zagotować do bulgotania. Dodać mocno wytrawnego wina, drobno pokrojony koperek lub inną przyprawę, które rosną  przy drodze w słonecznej Italii. Doprawić solą i pieprzem do smaku , podawać do młodych ziemniaków i jagnięciny z rusztu(też była łatwo dostępna). Całość powinna mieć konsystencję gęstego sosu. Jeżeli jest jednak zbyt rzadka – można odparować ją jeszcze trochę. Jeśli wyszedł bigos podajemy z chlebem pieczonym w ognisku, na gorącym kamieniu lub w popiole.







środa, 30 maja 2012

Legion Włoski gen Jana Henryka Dąbrowskiego

Walne zebranie Stowarzyszenia Historycznego Legionów Polskich i Mazurka Dąbrowskiego

Czołem Wiara! Ogłaszam termin walnego zebrania na 16.06.2012r godz. 17 Nysa ul. Bukszpanowa 7 siedziba Plan Walnego Zebrania Członków w dniu 16.06.2012r Stowarzyszenia Historycznego Legionów Polskich I Mazurka Dąbrowskiego w Nysie 1. Otwarcie Zgromadzenia 2. Wybór Przewodniczącego i Sekretarza Zgromadzenia 3. Stwierdzenie prawomocności obrad ( w przypadku braku qworum , wyznaczamy drugi termin walnego zebrania na 16.06.2012r godz. 18) 4. Przedstawienie porządku obrad 5. Zatwierdzenie porządku obrad 6. Przedstawienie przez Zarząd sprawozdania finansowego za rok obrotowy 2011 i podjecie uchwały w przedmiocie jego zatwierdzenia. 7. Wolne wnioski. 8. Zamkniecie obrad. Bardzo proszę o wnioski uchwał, aby można było je spokojnie przygotować. Obecność obowiązkowa wg statutu. W związku z walnym zebraniem Stowarzyszenia przypominam o składkach. Na miejscu będzie można uzupełnić składki. Po walnym, uroczysta kolacja. Proszę o powiadomienie kolegów. Pozdrawiam. płk.RH Marek Szczerski

poniedziałek, 7 maja 2012

Historia zapałki. Pierwsze europejskie zapałki chemiczne pojawiły się w Paryżu w roku 1809 – nazywano je zapałkami tlenowymi lub utlenionymi (les allumettes oxygenees) i nie były zbyt wygodne , bowiem, chcąc zapalić taką zapałkę, trzeba ja było zanurzyć w kwasie siarkowym. Natomiast zapałki do pocierania nazywane tez zapałkami fosforowymi, wymyślono w roku 1831. Były łatwiejsze w użyciu, były jednak niebezpieczne, bowiem fosfor użyty powodował samozapłon. Super czułość ułatwiała użycie wystarczyło potrzeć nawet o gładką powierzchnię i się zapalały. Konstrukcja zapałki przetrwała nie zmieniona do dziś. Zbudowana jest z łatwopalnego drewna , najlepsza jest żywiczna sosna, na końcu tego patyczka z jednej Strony jest umieszczona mieszanka zapalająca patyczek. Tak zapalony patyczek służy do przeniesienia ognia na świecę do pieca, czy fajki lub ogniska. Problem samozapłonu usunięto przez zastosowanie draski, specjalnego miejsca do pocierania zapałki aby nastąpił zapłon siarki i fosforu na zapałce. Fosfor w większości został przeniesiony z zapałki na draskę. Tym sposobem zapałki które znajdowały się w pudełku nie dostawały samozapłonu z powodu pocieranie się siebie. W komunistycznej Polsce tak skutecznie walczono z samozapłonem, że niektóre partie zapałek wcale się nie zapalały. A złośliwcy nawet twierdzą, że kiedyś spalił się sklep z zapałkami i papierosami i gazetami , ponoć wszystko spłonęło poza zapałkami. • 508 – w Chinach wynaleziono pierwsze zapałki, zwane „ognistym calowym patykiem”. Składały się z patyka sosnowego z główką z siarki. • 1805 – w Paryżu Jan Christian Chancel, asystent francuskiego chemika Thenarda, wyprodukował pierwsze europejskie zapałki. Ich zapalenie następowało przez zanurzenie końca specjalnie spreparowanej drewnianej drzazgi w stężonym kwasie siarkowym. • 1826 – angielski aptekarz John Walker wynalazł zapałki składające się z chloranu potasowego, siarczku antymonu i krochmalu. Zapalały się przez potarcie o papier ścierny z powierzchnią wykonaną z mielonego szkła. • 1833 – Anglik S. Jones zaczął produkować w Londynie zapałki fosforowe. • 1836 – w USA w stanie Massachusetts uruchomiono pierwszą fabrykę zapałek z łebkami fosforowymi. • 1845 – chemik Anton von Schrotter uzyskał czerwony fosfor. • 1855 – Szwed J. E. Lundström uruchomił fabryczną produkcję zapałek bezpiecznych tzw. zapałek szwedzkich. • 1893 – Schwierung wynalazł zapałki, zapalające się o każdą powierzchnię (składające się z ołowianu potasowego K4PbO4 i fosforu czerwonego).